El Círculu Lliberal d'Asturies ye un proyectu de calter asociativu asturianista, democráticu y transversal
La radicalidá y la tochura de ciertos radicalismos llega en dellos casos a estremos ridículos. Conceyu Xoven, que fai'l papel de mocedaes de la UPL, sociu preferente del socialismu na provincia de Lleón, asoleya na so páxina web una peculiar reivindicación de lo que llama "llingua llïonesa", guetando en tou momentu esaniciar a Asturies, y a la llingua asturiana, hasta del mapa. Chando una güeyaba a la cita paxina podemos topanos con una "Direición Nacional" apinada de rapazos/ces con nome artísticu, del tipu de Diegu, Adrianu, Xairu, Xuan o Nandu, y decimos qu'artísticos porque después nengunu de los "direutivos nacionales" tien un DNI acordies cola so onomástica guerrera. En fin, lo que se diz un soberbiu inventu que, per otra parte, vien perbien a los socialistes pa francer la unidá del idioma asturianu o asturlleonés (si falamos de tol dominiu llingüísticu). Nesti casu asistimos al yá perconocíu "complexu d'inferioridá" que lleva a esperpentos políticos que puen acaber en problemes reales. De toes maneres, nun dexen de ser una anéudota que tienen en frente una dura realidá bien allueñada del so simplimu tardoadolescente. Vean los llectores el testu relacionáu y saquen les sos conclusiones:
LA LLINGUA LLÏONESA
La rialidá llinguística de Llión ye de desconocencia dafeichu nun sólu fuera del País, sinón ente los propios llïoneses.
El feichu de que'l Llïonés nun seya una llingua ouficial nel Estáu Hespañol, nin siquier reconocida cumu tala, pon-y torgas a esta conocencia. D'outru llau, el nun tar la reivindicación llinguística arreyada a un movimientu políticu fuerte nel entamu, la carencia d'autogoviernu de Llión, y la situación d'ocupación alministrativa que sufre pur parte de Castiella, fizu que la Llingua Llïonesa tuviera ausente nos cabeiros años de tolos de los foros u taban presentes las outras llinguas minorizadas d'Europa.
La Llingua Llïonesa fálase, amás de d'en Llión (Provincias de Llión, Zamora, Las Arribes) y territorios baixu alministración Pertuesa de Miranda del Douru, (ú ye cooficial xunta'l Pertués). Las suas llendas xiográficas son al Ueste el Gallegu-pertués y al sur y al Este'l castellán.
El Llïonés ye una llingua románica que naz direutamente del llatín, mesmu que'l pertués,catalán, francés, castellán ou rumán. Fou formánduse nel territoriu nel qu'agora se fala cuna implantación del llatín trayíu pulos romanos culos aportes de las llinguas prerromanas que se falaban nel territoriu los astures.
La Llingua Llïonesa ye la llingua propia de Llión. Quier dicire, que fou la llingua que se configuróu dientru'l territoriu llïonés y la que falaban los nuesos antepasaos. El castellán llegóu dempués, a partir del sieglu XIV, sobru tou de la manu de funcionarios y mandatarios que l'alministración central unviaba pa ocupare puestos de poder políticu y eclesiáticu.
Pasu ente pasu, nun procesu d'aculturación nel qu'entá tamos guei, el castellán va faciénduse la llingua de la documentación ouficial y de cultura, pasandu a ser un elementu diferenciador de clas: la más baxa sigi calteniendu la Llingua Llïonesa, y la más alta, inda que conoz el Llïonés, entama a falar castellán, que conlleva más prestixu y poder. El falante llïonés va ser, en tolos casos, analfabetu na sua llingua nun intentu d'esprestixala y esterminala.
Nas escuelas deprendese-ys el castellán a los neños, independientemente de la sua fala materna, nun procesu aculturizador qu'anguañu se caltién y se fomenta. El llïonés sólu se deprende en cursos impartíos pur asociaciones en defensa de la Llingua nas provincias del País Llïonés.
De tolos xeitos, magar la presión baxu la que ta la nuesa llingua, entá queden dellos cientos de miles de falantes (55.000 falantes maternos según las últimas encuestas) y bastantes llïoneses tienen déficits nel usu de la llingua castellana.
Esbilla
del.icio.us
Probes los de CX... Nun s'enteren de nada, esos nun saben estremar l'asturianu del gallegu o'l castellanu, falen una mecigaya del 15 y meten laísmos y leísmos... Lleéi l'artículu que fexo Hector Xil sobre la manera na qu'escriben, asoleyólu nel llibru que daben de baldre na selmana de les lletres "La emancipación de la lliteratura asturiana"...
Amás de les sos perfamoses diéresis, destaquen pataes al diccionariu como "Vóta-y pa presidente" (en cuenta de vótalu pa presidente y demás :-P)
Esa xente politiza la llingua y ye murnio, toles politizaciones d'un idioma son males pal idioma o pa otros idiomes. La politización del castellanu foi (y ye) mala pal restu d'idiomes del estáu y al aviesu, la politización d'eses variedaes ye negativa pa la sobrevivencia del idioma
Home, nun creo que vengais a descubrir nada nuevo con estos de Conceyu Xoven...
Home, nun creo que vengais a descubrir nada nuevo con estos de Conceyu Xoven...
Nada nuevu, pero bien triste. Yo siempre pensé que cola so manera d'aneciar nes sos postures taben respondiendo a otres cuestiones estremaes de lo que ye la llingua, o inclusu el lleonesismu. En cuenta d'aprovechar lo fecho y trabayar serio nes zones nes qu'entá se fala llionés (llámalu catalán, llámalu valencianu), van per ehí d'haber inventao la rueda y ye lo que nun entiendo.
Home, nun ye que'l llionesismu tenga muito que ver col tema de la llingua en Llión, el llionesismu políticu, en xeneral, pasa de la llingua. Outra cousa ye Conceyu Xoven, la organización "nacionaliega-soberanista" abellugada nel partíu rexonalista UPL cumo unas supuestas mocedades, anque los idearios d'entrambas organizaciones diferencianse cumo´l día de la nueite. Cumo Conceyu Xoven aliméntase del victimismu lo meyor ye pasar del tema. El testu al que fai mención el testu nun ye de los peores, mirái los sous "finxos" y las suas reclamaciones territoriales, fanatismu puru del "conceyeiru cimeiru".
Eso de comprobar que en tolos sitios hai tontos reconforta. Tontorolos del mundu ¡la esllava ta en duernu!.