L'ASTURIES LLIBERAL
Bitácora del Círculu Lliberal d'Asturies

Artículu d'Humberto Gonzali, presidente del Círculu Lliberal.

Al tiempu que movíu polos sos enfotos revolucionarios el gobiernu Rodríguez Zapatero acosa a la Ilesia Católica, xunto a otres ilesies cristianes; produzse un apoyu bien poco disimuláu al islamismu, llevando ésti a la inclusión de la relixón musulmana nes escueles españoles ensin prevención nenguna. Hai aspectos de la doctrina islámica que, d'alcuerdu cola interpretación espardida en numberosos países musulmanes, entra en total oposición colos valires que caltienen les sociedaes democrátiques occidentales, como son el respetu a la dignidá de la persona y a los sos drechos inviolables y inalienables. Preba de les dificultaes que supón la total aceptación de los drechos humanos nel islam ye la refuga que provocó en munchos países musulmanes l'afitamientu, pola Asamblea Xeneral de Naciones Uníes en 1948, de la Declaración Universal de los Drechos Humanos, aduciendo que la llibertá relixoso reconocío como drechu humanu fundamental violaba la llei islámica, razón pola que resultaba inasumible. Pa tener una idega clara del desafíu qu'amuesa l'enseñu de la relixón islámica nes democracies occidentales, podemos considerar dellos elementos de la so doctrina: refuga del principiu de llibertá relixoso y consiguiente castigu de l'apostasía (en munchos casos cola muerte); el tipu de penes corporales y tratos degradantes en casos como son los d'adulteriu o robu; la represión de la llibertá sexual (la homosexualidá castígase cola muerte en munchos países); la desconsideración hacia la dignidá de la muyer nel islam.

L'atención de la demanda d'enseñu de la relixón islámica nun va acompañada d'acción dalguna empobinada a esixir nos países emisores reciprocidá pa la relixón cristiana o pa otres confesiones non musulmanes. A lo último, plantégase'l delicáu problema de considerar l'algame y les llendes del drechu a la llibertá relixoso y les formes específiques del so manifestamientu, como l'enseñu de la relixón na escuela, cuando determinaes interpretaciones de ciertes creencies entren en colisión col nuestru sistema democráticu, colos valires que rixen la nuestra sociedá, col nuestru mou de vida.

El Reinu d'España nun ye un estáu laicu; ye un estáu aconfesional onde nenguna confesión tien calter estatal, y onde nun hai llugar pa discriminación por motivos relixosos. La Constitución reconoz y garantiza la llibertá relixosa y de cultu y establez que l'estáu tien d'entamar rellaciones de cooperación cola Ilesia Católica y coles demás confesiones. L'aconfesionalidá del estáu amesta la neutralidá ideolóxica del enseñu público, como señaló'l Tribunal Constitucional. La noción de "neutralidá" ideolóxica y relixosa nun tien d'entendese predicable namás al respectu de la confesionalidá; tamién del laicismu. El drechu a la llibertá relixoso tien llendes. El creyente, individual o colectivamente, nun puede naguar, amparáu na llibertá de creencies que-y reconoz la constitución, por vulnerar los drechos fundamentales de terceros, nin por camudar ciertos valires constitucionales básicos.

D'otra parte, la financiación de les comunidaes islámiques n'España ye confusa, la designación de los imanes nun ye, nin de llueñe, la deseyable y la infiltración de grupos radicales y fundamentalistes y la so conexón col terrorismu ye una realidá. N'España esisten unos cuatrocientos llugares de rezu y estudiu, ente mezquites y oratorios, munchos d'ellos financiaos por estaos tan allueñaos del mundu democráticu como Arabia Saudí, Siria, Irán, Libia y Marruecos; y tamién, hai un total de 231 asociaciones islámiques inscrites nel Rexistru d'Entidaes Relixoses.

Nun se puede permanecer impasible énte'l fechu de que na escuela público vayan recibise y dase enseños incompatibles cola dignidá de la persona, cola defensa de la so vida y de la so llibertá natural, cola igualdá fundamental ente tolos ciudadanos, colos drechos y dignidá de la muyer. Ye responsabilidá de los ciudadanos del estáu, y poro tamién de los ciudadanos asturianos, demanda-y a esta progresía desnortiada que nos gobierna un respetu másimu a los valires qu'encadarmen a la nuestra sociedá, al mui mayoritariu sentir relixosu d'Asturies y d'España, y que la inclusión de la relixón musulmana nel nuestru sistema educativu obligue, como ye mester, a una incuestionable y previa adaptación de los componentes del so enseñu a la realidá de nuestro. El camín contrariu, lo que vienen faciendo los rapazos de ZP, por muncho que falen de ridícules aliances de civilizaciones, sólo conduz a la crispación, al fomentu del integrismu, a la derrota de la llibertá, de la igualdá y de la fraternidá.